Meleğime!!

Meleğime

İçim nasıl yanıyor ifade edemem
Çünkü dil her şeyi anlatamıyor.
Kelimeler eksik, cümleler yamalı…
Diyorum o çılgın yağmurlarda gecelerce kalsam,
Islansam damlalar altında gecelerce.
Acaba… Acaba söndürür mü içimde ki sana olan özlemi??
Söndüremez biliyorum.
Ama acısını da mı almaz?
Acısını da almasın. Ben sana ait olan hiçbir şeyin benden gitmesini istemiyorum.
Bazen bağırasım tutuyor. Sen diye bağırmak,
Bağırırken ağlamak…
Ağlarken de olduğum yere yıkılıp kalmak istiyorum.
Sonrada senin gelip kaldırmanı...
Gel nolur.
Korkma arada ki uçurumlardan.
Ben o koca deliklere aşkımı döküp doldururum.
Yeter ki gel.
Gel ki geleceğin günün hayali ile yaşayana,
Sensizliğin acısını sarıp ilaç diye içene,
Sürekli gökyüzüne bakıp o melek yüzünü görene,
Uyuduğunda bile senden kopmamak için Allah’a, seni rüyasında göstersin diye yalvarana
Gözünü kapadığı an senin kokunu alana bayram olsun.
Sanki hayatın elinde bir tabanca.
Şarjöründe özlemin…
Seni özlediğimi belli ettiğim anda
Dayıyor namluyu kalbime.
Sıkıyor özlemini taa içerlere…
Buna da katlanırım.
Seni uzaklarda yaşamaya da.
Yeter ki sen hep beni sev.
Yeter ki sen hep benle ol.
Ben senle acıya da razıyım.

[/color]