Gidenlerin ardından

GİDENLERİN ARDINDAN
gözlerinde ki duruluktu kendimden geçiş alemlerine dalışım yitik bir ezginin son nakaratlarını andırıyordun her söylendiğinde içe kazınan cinsinde oysa sevdada ürkek bir ceylansın korkuların tapınak mabedlerine sunduğun adaklarda yaktığın tütsülerde mirbaharsın sen kanattığın içimin alazında bir yanın yangın bir yanın serap kısır bir dönğüsün - kibele ananın gözünde- gözlerimin derinliklerinde gülüşün bir içim suskunluğun hançer yarası bir de gidişin unutuluşun sesizliğine soyunurduk boşlukları noktalarla doldurma adına o boşluklar ki........... dile gelmeyen kifayetsiz kelamlar cennete düşen ilk damla gibi -tuana- kazanmak için kaybedenlerin yitik yüzü olduk sevdaların için kendini parçalara ayırmaya kalkarken ve bir uçurtma oluyordun rüzgarın seni uçurttuğunu düşünerek oysa rüzgara karşı duruşundu havada asılı kalışımız yitik bir öykü oldun kadim zamanların içinde kayboluşa yüz tutarken sen şahrud ben seyduna vuslata ermeyen bir sevda ayrılığın en yaman haliydik suskun gidişlerin ardında arta kalan ölüm çagrılı düşler kurardık kurğulanmış hayatlara inat ve fuzuliyi arardık 'aşk mumdan gemiyle ateş denizinden geçmeye benzer' dizelerinde
arşınladığımız kaldırımlar tanık olsun birde damağımda kalan şarap kasesi kaç zaman geçti gideli geçkin vaktin son demlerinden arta kalan kızılca kıyamettir şimdi narin buselerinin konduğu her yer bilirim her gidiş vakitsiz erken bir gidiştir varsın sessizliğin kıyam olsun feryadı-figan çığlıklarımda varsın gidişin görmezden geldiğim korkularım olsun yarım kalmış bir yanımla oysa dur demek isterdim giderken ardından hani yaşanmamışlıkları adayacaktık ayrılık denizinde mavi sulara hani düşler vadisinde yıldızlara dalıp hayyam'ı anacaktık yıllanmış şarap testisinde ve rubailer dizecektik koynunda gecenin sen cihan olurdun bense hayyam aşkı derya ölümlerden öte gözlerin efsuni bir tılsımdır şimdi kanayan yüreğimde yıldız gözlüm söndükçe parlayan ışık hüzmesi biliyormusun sen gideli suretim dönmez oldu andromedaya ve ayardına vardım ZUhal'ın senden öte olmadığına bilirim-bilmezden gelsemde- destina'nın düşüne ortak oluşunu saraya yarenlik edişini bir kırlanğıç düşürdü gecemin kabusuna sessiz gidişini gözlerinde asılı duran ardına bakışları Ey dost deyişinin fısıltısını oysa çar naçar kalışımdı döktüğüm çarneva mısralar diyemedim ey dost axindir;tökezleyen sevdalarımızın üzerine ayrılığın sessizliği çöktüğünde axindir;kanayan yaralarımızın üzerine gidişinin hüznü abandığında varsın ölümden arta kalan gündüz düşlerimiz olsun yitik öykülerin ardında hulyalara dalarken ve hazin bir nagmesin kadim ezgilerin tufanında yalım yalım tutuşan koynumda zemheri ayazım kanayan ölümcül yaramsın şimdi